نگاهی به اظهارات برخی چهره‌ها درباره «پوشش گشت ارشاد برای فراموشی گرانی‌ها»

علی‌رغم تفاوت‌نظرها در میان چهره‌های اصولگرا و اصلاح‌طلب در امور مختلف سیاسی و حتی خود مساله حجاب اجباری، اما یک تئوری در دیدگاه‌های برخی چهره‌های دو جناح درباره موضوع گشت ارشاد و بدحجابی و تورم و گرانی مشترک است. دیدگاهی که می‌گوید گشت ارشاد و سخت‌گیری‌های اخیر درباره مساله حجاب برای تقلیل اهمیت موضوع گرانی‌های فعلی جامعه و وضعیت سخت معیشتی مردم است. براین‌اساس این چهره‌ها می‌گویند دولت رئیسی- یا در نگاه کلان‌تر یک جریان سیاسی – برای این‌که تمرکز فکری مردم را از روی مساله اقتصاد و گرانی‌های فعلی بردارد، موضوع سخت‌گیری‌های جدید در حوزه حجاب و گشت ارشاد را به راه انداخته تا به قول آن‌ها، حواس مردم پرت شود.

شنیدن این جمله از علی شکوری‌راد، دبیر پیشین حزب اتحاد ملت که می‌گوید «می‌خواهند موضوع اصلی که وضعیت اقتصاد کشور و معیشت مردم است را از موضوع اول به موضوع دوم تبدیل کنند و به همین دلیل اصولگرایان این مسائل غیراقتصادی را برجسته کرده و پیرامون آن صحبت می‌کنند، اگر چه در نگاه اول به ضرر خودشان تمام می‌شود ولی در حقیقت به دنبال طرح موضوعاتی هستند تا آن ضرر بزرگتر که توجه مردم به ناکارآمدی‌ها و فساد‌ها در دوره حاکمیت یک‌دست اصولگراها است را تحت‌الشعاع قرار دهند.» شاید چندان عجیب نباشد اما وقتی احمد علیرضابیگی، نماینده اصولگرای مجلس یازدهم نیز همین صحبت‌ها را با ادبیاتی دیگر تکرار می‌کند نمی‌توان چندان نسبت به آن بی‌اعتنا بود.

احمدعلیرضابیگی اخیرا در گفت‌وگو با عصر ایران گفته است که سناریوی عملیات روانی برای درگیر کردن مردم با همدیگر و مشغول کردن آنها به مسائلی چون حجاب بر مبنای سناریویی اتفاق می‌افتد که مردم از اصل موضوع غافل شوند.وی اصل موضوع را «تورم، مشکلات اقتصادی و معیشتی» خوانده و گفته است که «الان همه صحبت‌های کلیدی و اساسی که باید سرلوحه فعالیت‌های دولت و مجلس باشد التیام دردهای مردم است اما به جای آن به موضوعاتی پرداخته‌ایم که اساسا این موضوعات چسبندگی، استحکام و وحدت ملی ما را مورد آسیب قرار می‌دهند.»
برای بخش زیادی از جریان اصولگرا این اولویت‌بندی اما مردود است. آن‌ها حتی قبول نمی‌کنند که مشکلات معیشتی وجود دارد که دولت در قبال آن مسئول است. این گروه فارغ از هر توضیح و توجهی در زمینه موضوعات اقتصادی به تبیین اهمیت مبارزه با بدحجابی با هر ابزاری می‌پردازد و حتی تفاسیر جدید از حدود شرعی نیز بیان می‌کند. نمونه روشن آن کارشناس صداوسیما که از اساس منطقه عورت را تغییر تعریفی داده و به همه بدن زن به جز صورت و دست توسعه می‌دهد.

گروه دوم در میان اصولگرایان و نیروهای انقلاب می‌گویند در شرایط اقتصادی سخت، مردم نباید در ارتباط با منکرهایی از جنس بدحجابی سخت‌گیری‌های جدی کرد چراکه آستانه تحمل جامعه پایین است. به طور مثال روزنامه فرهیختگان اخیرا در مطلبی نوشته است:«از خود سوال کرده‌ایم که نسبت باور به حجاب و رعایت آن با ارزش‌های پایه‌ای انقلاب ما چیست؟ شاخص‌هایی چون عدالت، آزادی، کارآمدی و... با رعایت حجاب چه نسبتی دارند؟»
فرهیختگان در این مطلب نتیجه‌گیری کرده است که در تاریخ ۴۴سال انقلاب زمان‌هایی که این شاخص‌ها وضعیت بهتری داشته‌اند و حس عمومی مثبت بوده، میزان پایبندی به حجاب و عفاف نیز بیشتر بوده است و با هشدار درباره حواشی برخورد با بدحجابی و فعالیت گشت ارشاد، نوشته است که این کارها مردم را رودرروی نظام قرار می‌دهد. با این وجود به نظر نمی‌رسد دولت یا نیروهای سیاسی همگام و حامی دولت تصمیمی در تجدیدنظر در این رویه داشته باشند؛ موجی که در صداوسیما و رسانه‌های آنها درباره این‌که حجاب چه ارتباطی به گرانی دارد یا از اساس مگر وضعیت اقتصادی بحرانی است، نشان می‌دهد که این دست به فرمان فعلا تصمیمی برای تغییر دنده ندارد.