مساله تعارض منافع به معنی تقاطع منافع شخصی و منافع سازمانی موضوع بسیار مهمی است که اهمیت شفافیت را بیش از پیش برای ما روشن می‌کند.

شهربانو امانی، عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی ایران-شورای شهر پنجم با شعار شفافیت و عدالت کار خود را آغاز کرد و اگرچه در به سرانجام رساندن ایده و نظر قانونی شدن شفافیت به عنوان امری گریزناپذیر نتیجه‌ای در دست ندارد اما تلاش‌های زیادی برای این موضوع صورت گرفته است. تلاش‌هایی که امید می‌رفت شورای شهر ششم در ادامه آن‌ها این مطالبه عمومی و بحق مردم را به قانونی گریزناپذیر برای شوراهای شهر تبدیل کند.

باید به این مسئله توجه کنیم که طبق نظرسنجی علاوه بر مطالبه اجتماعی کاهش آلودگی و ترافیک، مسئله عدالت نیز از دغدغه‌های اصلی مردم تهران بود، اما موضوعی همچون درخواست برای شفافیت عملکرد شوراهای شهر و روستا در حقیقت تنها مسئله‌ای بود که بدون طبقه مطالبه مردم تلقی می‌شود و در بیان این مطالبه تقسیم‌بندی‌های عمومی مردم شمال و جنوب وجود نداشت. پربیراه نیست اگر بگوییم که برگ برنده کارنامه دوره ‌پنجم شروع تلاش‌هایی برای تثبیت قانون شفافیت بود و تصور می‌شد با این همه ادعای اصولگرایان در مجلس و نهادهای دیگر درباره اهمیت شفافیت و شفاف شدن امور، ادامه این مسیر در شورای شهر ششم تداوم یابد و این چراغ روشن بماند. انتظاری که محقق نشد و این روزها چراغ شفافیت در شورای شهر ششم رو به خاموشی رفت. این در حالی بود که در دوره پنجم، در شورای شهر تهران اثرات کوچک اما بسیار تاثیرگذار بر سایر شوراها در زمینه شفاف کردن امور و فعالیت‌ها گذاشته شد.

نهاد مهمی همچون شورای شهر تهران توانست با این اقدامات داوطلبانه شفافیت را به عنوان الگویی به شورای شهر و روستای کل کشور تسری دهد و در نتیجه بسیاری از کلانشهر‌ها و حتی شهر‌های کوچک از شفافیت شورای شهر تهران الگو گرفتند. نباید از یاد برد که شهرداری‌ها نیز نهادهای بسیار مهمی در ساختار حاکمیت محسوب می‌شوند چراکه عملکرد آن‌ها به صورت مستقیم بر زندگی مردم تأثیر دارد.

اگر شهرداری‌ها ناکارآمد باشند، زندگی روزمره مردم دچار اختلال می‌شود و اصل شفافیت نیز می‌تواند در زمینه کنترل مدیریت تعارض منافع موثر باشد به همین دلیل جلوگیری از وقوع ناکارآمدی در شهرداری‌ها بسیار مهم است.
مساله تعارض منافع به معنی تقاطع منافع شخصی و منافع سازمانی موضوع بسیار مهمی است که اهمیت شفافیت را بیش از پیش برای ما روشن می‌کند. یکی از اولین مکانیزم‌های مقابله با تعارض منافع، اعلام تعارض منافع یا به بیان ساده‌تر شفاف بودن در آن است که افراد را ملزم می‌کند که اگر در محل تعارض منافع قرار گرفتند آن را اطلاع دهند. وقتی این مساله یک الزام قانونی می‌شود، کشف این‌که فردی تعارض منافع خود را اعلام نکرده است جرم خواهد بود. پس در اینجا الزام قوانین به خوداظهاری اعضا نسبت به وجود تعارض منافع است. پس مساله تعارض منافع و الزام به خوداظهاری آن در کنار شفافیت در شهرداری و شورای شهر به نوعی دو بازوی کارآمد این نهاد مردمی در ساختار حاکمیت است. بازوهایی که بدون شک فعالیت آن‌ها در کنار هم می‌تواند اثربخشی هر یک را دو چندان کند. بنابراین در باب اهمیت این مساله شکی نیست که شفافیت در همه نهادها اعم از دولتی یا خصوصی کارآمدترین راه‌ برای کنترل فساد است، به خصوص در نظام فسادخیز مدیریت شهری، لحاظ شفافیت می‌تواند همچون کشیدن دیواری شیشه‌ای برای محافظت از سلامت عملکرد شورا باشد.

البته شفافیت نتایج زیادی دارد که کنترل فساد یکی از آن‌ها است. با این وجود و در شرایطی که می‌بینیم بخشی از حاکمیت یکدست این روزها در مجلس یازدهم مرتبا بر اهمیت شفاف رای نمایندگان تاکید می‌کنند، این مهم در شورای شهر تهران به فراموشی سپرده شده است و دیگر نای نوایی از دغدغه برای پیگیری شفاف شدن امور در شهرداری و شورای شهر شنیده نمی‌شود. اگر مساله‌ای خوب و مهم است و باید در مجلس شفاف شود بنابراین باید همین دغدغه در شورای شهر و شهرداری نیز وجود داشته باشد و اگر موضوعی در دستور کار برنامه‌های ما نیست چرا در جایی که نفع سیاسی برای ما حاکم است پیگیر می‌شویم. لازم است تا شورای شهر محترم ششم در این زمینه با قدم‌های محکم‌تر و عاقلانه‌تری گام بردارد و این مطالبه مردمی در جهت شفاف شدن نهاد شهرداری‌ها و شوراهای شهر و روستا را به فراموشی نسپارد.