استیضاح وزیرصمت نه‌ ضرورت داشت و نه نتیجه

سیدافضل موسوی، عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی ایران_ مجلس یازدهم ازچند ماه پیش و بعد از استعفای وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی، استیضاح وزیر صمت را در دستور کار خود قرار داد، استیضاحی با محورهای مختلف بر مبنای وظایف این وزارتخانه. اندکی بعد موضوع تفکیک این وزارتخانه و تشــکیل وزارت بازرگانی نیز طرح شد و مدت‌زمانی بحث استیضاح به حاشیه رفت، اما باز هم با اصرارنمایندگان این مساله در دستور کار قرار گرفت و با فشار آن‌ها این درخواست اعلام وصول شد و درنهایت بعد از سروصدا و خط‌ونشان‌های زیاد، زمان برگزاری این جلسه استیضاح فرا رســید. فارغ از نتیجه این جلسه چند نکته درباره استیضاح این وزیر و دیگر وزرا نیازمند مرور است:

۱. یک سال زمان کاری برای دولت زمانی کافی و وافی برای ارزیابی از توان وزرای آن نیست. در یک سال این خط مسیر حرکت اصلی کلی دولت است که مشخص می‌شود و بدون شک میتوان درباره این بازه زمانی به دولت نقد یا تمجید داشت.کمااینکه،جناح‌های مختلف درباره تصمیمات کلان، راهبردهای اولیه مدیریتی و بســیاری از مباحث کلی در ســمت حرکت دولت، به قضــاوت و ارزیابــی پرداختند و اما نمی‌توان در این بازه زمانی گفت که وزیر شماره یک خوب عمل کرد و وزیر شــماره دو ضعیف. از اساس بازه زمانی که وزرای دولت آقای رئیسی پشت سر گذاشتند زمان کافی برای ارزیابی مجلس در راستای استفاده از ابزار استیضاح نیست و نباید بر این اســاس که اختیار اســتیضاح داریم بنابراین، ایــن کار را انجام می‌دهیم، عمل کنیم. مجلس خانه ملت است و باید منافع ملت را در نظر بگیرد. صرف پیدا کردن یک مقصر برای شرایط کشور با گیر انداختن یک وزیرجایگاه پاسخگویی و استیضاح وی دردی از ما دوا نمی‌کند.اصرار نمایندگان در ماه‌های اخیر عجیب بود و البته در نهایت هم به نتیجه‌ای نرسید و تنها مجلس را در دایره اتهام سیاسیکاری قرار داد.

۲. مجلس یازدهم بیشترین و مهمترین قسمت عمر خود را پشت سر گذاشته و با توجه به اینکه متاسفانه دســتاورد خاصی نیز نداشته به دنبال تبری خود از مسئولیت در قبال وضعیت موجود است. وضعیت فعلی کشور البته مشکالت زیادی دارد،تردیدی نیست که وضعیت معیشت مردم متداوم بدتر می‌شود، اما دلیل این مســاله تنها به عملکرد وزرای آقای رئیسی باز نمیگردد. درباره عملکرد این وزرا حداقل باید 2 سال صبر کــرد تا بتوانیم درک و ارزیابی منصفانه‌ای از توان اجرایی و مدیریتی داشــته باشیم. وقتی مجلس با این عجله به سراغ ابزار استیضاح می‌رود باید در قبال افکار عمومی این سوال را پاسخ دهــد که از ابتدا چرا به چنین گزینه کم‌توانی رای اعتماد دادید و حالا که رای اعتماد دادید چرا وی را قربانی نمایش خود برای اینکه بگویید فکر مردم هستید، میکنید همه عجیب‌تر چرا خط‌ونشان می‌کشید و یک جلسه که از اساس حرف تازه‌ای در آن زده نشده دوباره رای اعتماد می‌دهید.

۳. مشکلات موجود در کشور تحت تقسیم‌بندی وزارت صمت قرار میگیرد، کم نیست. یکی از اصلی‌ترین مواردی که نمایندگان درخواســت‌کننده اســتیضاح به دنبال آن بودند، مســاله خودرو است در حالی که به واقع، نه وزیر صمت فعلی، نه قبلی نه بعدی‌ نمی‌تواند اقدامی در راسـتای بهبود وضعیت خودرو داشته باشد. بخشــی از مشکلات به مافیای خودرو باز میگردد و بخش دیگری به مساله و مشکل تحریم‌ها.

با تغییر یک وزیر قرار بود، کدام مشکل تحریمها تغییر کند؟ قرار بود، کدام یک از مشــکلات ریشــه‌ای حوزه خودرو به یک باره عوض شود و در این زمینه معجزه رخ دهد؟ شاید مجلس محترم بتواند اندک زمانی و در تعداد معدودی تیتر خبری خود را پیگیری مشکلات مردم در زمینه‌های مختلف ازجمله خودرو نشان دهد، اما قربانی کردن یک وزیر و بر هم زدن وضعیتی که یک سال زمان برای رسیدن به آن صرف شده ارزش چنین اقدامی را ندارد.

۴. استفاده از ابزار استیضاح باید در راستای اطمینان از کارایی این ابزار باشد.مجلس باید بداند که تغییر وزیر دقیقا قرار اســت چــه تغییر راهی را دنبال کنــد. راه‌حل‌های موجود برای حل مشکلات کشور، پیچیده، اما روشن است؛ تغییر وزیر نمی‌تواند در این زمینه تاثیری داشته باشد. بهتر بود نه وقت مجلس در این زمینه گرفته میشد و نه وقت دولت. این دست از اقدامات نمایشی است و نمره مثبت در کارنامه نظارتی مجلس ثبت نمیکند.