اصلاح‌طلبان و نیروهای سیاسی دچار دو اشتباه توامان شده‌اند

حامد منتظری، عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی ایران_ دو ماه از اعتراضات مردمی پس از حادثه فوت خانم امینی می‌گذرد. اعتراضاتی که از بسیاری جهت‌ها بانمونه‌های گذشته تفاوت‌دارد.جامعه و کشور وارد شرایط جدیدی شده است،به نظر می‌رسد نیروهای سیاسی ازجمله اصلاح‌طلبان نیز دچار دو اشتباه توامان در این تغییر فاز شده‌اند، دو اشتباهی
که همدیگر را تقویت کرده و باعث شده‌اند امروز این جریان سیاسـی در جایگاه درستی نایستاده باشد.

اول آنکه درناخودآگاه یا حتی خودآگاه ما اصلاح‌طلبان‌ این موضوع جا افتاده که به لحاظ سابقه،دانش،جایگاه
و نگاهمان، سیاست کار ماست و کار مردم کوچه و خیابان نیست و طبیعتا مردم باید در کار سیاست‌تابع متخصصان باشند.حال آنکـه، خواه‌ناخواه در این مدت سیاست از دست نیروهای سیاسی خارج شده،در جای دیگـر ازجمله در کوچــه و خیابان تعیین می‌شود. این جایگاه جدید سیاست که مختص جامعه ما هم‌نیست، هنوز پذیرفته نشده است.

اشتباه دوم، ارزش‌گذاری در تحلیل وقایع،تعیین‌ تکلیف برای فعالان از نگاه‌ خودمان به جای درست دیدن یا حتی پذیرش آنهاست در حالی کـه تقریبا هیچ یک از معترضان یامدافعان این تحلیل‌ها راملاک‌خودنمی‌داند آن‌ها راه خود را انتخاب و جدا کرده‌اند و اگرگوش شنوایی برای این تحلیل‌ها یا ارزش‌گذاری‌ها داشتند اصلا شرایط به وضع فعلی نمی‌رسید.

خوشایند دانستن یا ندانستن یک موضوع ممکن است جلوی دیدن تمام واقعیت را بگیرد. این روزها میان عوام‌گرایی و ندیدن واقعیت، مرز باریکی اســت، چنانکه میان عافیت‌طلبی و رفتار عاقلانه. گرچه هنوز اصلاح نظام کم‌ریسکترین گزینه برون‌رفت از این شرایط است امابرای اصلاحاتی بنیادین در سیاست داخلی و خارجی و اقتصاد، نه آمادگی بــرای آن وجود دارد و نه اراده‌ای برای تغییر از ســوی حاکمیت دیده شده است و ظاهرا این پذیرش هنوز وجود ندارد. با سیاست‌ها و مدیریت و اوضاع داخلی و خارجی کشور شاهد زیان‌های هر روزه جانی و انسانی و اقتصادی و فرهنگی و زیست‌محیطی هستیم، بدتر آنکه بسیاری از این زیان‌ها ترمیم‌پذیر هم نیســتند. صدای گروه‌های میانه ازجمله اصلاح‌طلبان کلاسیک نیز شنیده نمی‌شود و نه به لحاظ نظری و نه عملی گره‌ی از کار فروبسته کشور نمی‌گشاید.

قاطبه جامعه به‌رغم چشیدن مشکلات، داشتن‌ اعتراض اما به بیم‌هایی یا امیدهایی از علائم آن خودداری کرده‌اند تا ببینند اوضاع به کدام سمت می‌رود و بعد کنش خود را انتخاب کنند. در این شرایط کار درست یا حتی وظیفه هر فعال سیاسی،شنیدن صدای اعتراضات است. تغییرات شروع شده و گریزناپذیر هستند و اصلاح‌طلبی امروز تسهیل‌گری تغییرات و کنترل‌پذیرتر کردن آن است تا این زایمان کم دردتر انجام شود.