اسماعیل شنگله یکی از بازماندگان نسل طلایی تئاتر درگذشت

اسماعیل شنگله از نسل طلایی تئاتر ایران بود. از آنهایی که با نگاه نافذ و لحن و کلام اعجاب‌انگیز صحنه را به تسخیر خود درمی‌آورند و عجیب نیست که تعداد نمایش‌ها و تله‌تئاتر‌هایی که بازی کرده بیش از فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی‌اش است. او فارغ‌التحصیل جامعه باربد و هنرستان هنرپیشگی بود و در اتریش هم در رشته کارگردانی تحصیل کرد و پس از بازگشت در سال‌های اول دهه پنجاه شروع به کارگردانی و بازیگری در تئاتر و تئاترهای تلویزیونی کرد. اولین فیلمش در سینما «دایره مینا» داریوش مهرجویی بود. اما او کار در تئاتر را به سینما و تلویزیون ترجیح می‌داد. در میان متولدان دهه ۵۰ و ۶۰ او چهره آشنای سریال «عطر گل یاس» و «آوای فاخته‌» است. مجموعه‌‌هایی که با حضور بزرگان بازیگری مانند داوود رشیدی، اکبر زنجانپور، شمسی فضل‌اللهی، نیکو خردمند و... شکل گرفت. شنگله گزیده‌کار بود و حاضر به حضور در هر فیلم و سریالی نمی‌شد. به همین خاطر است که در میان هم‌نسلانش کمتر جلوی دوربین حاضر می‌شد و کارنامه محدودتری نسبت به آنان داشت. در سه دهه گذشته روزگارش را با آموزش سپری می‌کرد و یکی از مدرسان ثابت آموزشگاه حمید سمندریان بود که با فوت آن مرحوم، حضورش در آنجا هم محدود شد.

در این چند ساله اخیر با بیماری سرطان دست و پنجه نرم می‌کرد اما بیماری در این یک‌سال اخیر کمی دست از سرش برداشته بود و شنگله به همین خاطر از تهران به گیلان مهاجرت کرد تا در معرض آلودگی‌های این کلان شهر نباشد. در مراسم تشییع محمدعلی کشاورز که یکی از رفقای قدیمی و صمیمی‌ترینِ آنها بود با ماسک بر صورت دور از جمع ظاهر شد تا برای آخرین بار با رفقیش خداحافظی کند اما در هیچ جمع و گعده‌ای در این مراسم حضور پیدا نکرد و از جمعیت دوری کرد تا با آن ریه ضعیفش مبادا به کرونا گرفتار شود. اما در نهایت همین بیماری جانش را گرفت. در حالی که بیش از گذشته فرتوت و تکیده شده بود و اثری از آن چهره پرصلابت و نگاه‌‌های نافذش وجود نداشت. شنگله در ۸۶ سالگی از این دنیا رفت. او با اینکه یادگارهای تصویری محدودی دارد اما شاگردان زیادی را تربیت کرد. حالا هریک از این شاگردان یادگارهایی از او همراه دارند که به نسل‌های دیگر منتقل خواهند کرد و تا ابد یادش با اهالی هنر باقی خواهد ماند چراکه شنگله با همین‌ها خود را تکثیر و ماندگار کرد.