توسط : چرا برکناری رئیس صداوسیما ضروری است؟
گروه سیاسی: سهشنبه گذشته و در پی توهین مجری یکی از برنامههای شبکه افق به جانباختگان اعتراضات دیماه درباره شکلگیری مطالبه گسترده افکار عمومی، تحلیلگران سیاسی و اجتماعی و اهالی رسانه از طیفهای فکری مختلف برای برکناری پیمان جبلی، رئیس سازمان صداوسیما نوشتیم. مطالبهای که به گفته بسیاری از کارشناسان، کمترین انتظار جامعه و پاسخ اولیه به زخمهای انباشته پس از اعتراضات اخیر است. با این حال تاکنون هیچ پاسخی از سوی مسئولان ارائه نشده است. در ادامه همان بحث این شماره به این پرسش میپردازیم که چرا برکناری رئیس صداوسیما ضروری است. عملکرد صداوسیما، بهویژه در پوشش اعتراضات دی ماه و حوادث اخیر، جایگاه این رسانه را بیش از پیش زیر ذرهبین افکار عمومی برد. در چنین شرایطی، انتظار میرفت رسانهای که عنوان «ملی» را یدک میکشد با اطلاعرسانی شفاف، متوازن و مبتنی بر واقعیتهای میدانی، پلی میان مردم و مسئولان باشد. اما رویکرد یکجانبه و سیاسی صداوسیما، تمرکز صرف بر روایتهای رسمی و حذف صدای معترضان، نهتنها این انتظار را برآورده نکرد بلکه بیاعتمادی عمومی را تشدید و فاصله رسانه ملی با جامعه را افزایش داد. نمونه آشکار این بحران هم پخش آیتم توهینآمیز در برنامه طنز «خطخطی» شبکه افق بود که واکنشهای گسترده اجتماعی و سیاسی را در پی داشت. اگرچه صداوسیما با برکناری مدیر شبکه و توقف برنامه واکنش نشان داد و قوه قضائیه پروندهای تشکیل داد اما این اقدامات نتوانستند، مطالبه اصلی افکار عمومی برای پاسخگویی در سطوح بالاتر را برآورده کنند. در نتیجه، انتقادها از عملکرد و مدیریت صداوسیما به سطحی کمسابقه رسیده است. سیدحسین مرعشی، دبیرکل حزب کارگزاران سازندگی، در گفتوگو با شرق با انتقاد از جهتگیریهای رسانه ملی تأکید کرد: «اگر این وضعیت را نتیجه فعالیت شبکه نفوذ ندانیم، ناچار باید آن را مصداق «دشمن نادان» بدانیم». او ادامه داد که این روند «جفای بزرگی در حق ایران و ملت ایران» است و رئیسجمهور و شورایعالی امنیت ملی باید آن را از زاویه امنیت کشور پیگیری کنند. سیدمصطفی هاشمیطبا نیز به خبرآنلاین گفت: «صداوسیما در اختیار گروه خاصی است که بر اساس منافع خود عمل میکنند و مردم را نادیده میگیرند». رویکردی که باعث شده، مرجعیت خبری به رسانههای خارجی و شبکههای اجتماعی منتقل شود. محمد قوچانی، رئیس کمیته سیاسی حزب کارگزاران در گفتوگو با شرق، بحران صداوسیما را عمیقتر از بحران مطبوعات دانست و تأکید کرد که مشکل با تغییر مدیران میانی حل نمیشود بلکه ریشه در ساختار و شیوه اداره سازمان است. او گفت مدیریت غیرشفاف، بروکراسی گسترده و نبود نظارت مؤثر باعث شده، صداوسیما به رسانهای محدود و وابسته به یک جریان خاص تبدیل شود و خلأ رسانهای داخلی توسط رسانههای خارجی پر شود. پیام فضلینژاد، مدیرمسئول مجله «نقد اندیشه»، وضعیت صداوسیما را وارد مرحله «بحران اخلاقی» دانست و خواستار برکناری رئیس سازمان شد. او تصریح کرد که تغییر مدیران شبکهها، اقدامی نمایشی است و پخش برنامههای موهن و توهین به جانباختگان، نشانه عبور رسانه ملی از حداقلهای اخلاقی و انسانی است، روندی که به کاهش شدید مخاطبان و افول بیسابقه مرجعیت رسانهای انجامیده است. تحلیلگران و فعالان سیاسی دیگر، ازجمله محمدرضا جوادییگانه، صادق زیباکلام، محمد مهاجری، جلال رشیدیکوچی و جواد امام، که مشروح اظهاراتشان در گزارش پیشین «سازندگی» آمده است، برکناری پیمان جبلی را نخستین گام ضروری برای بازسازی اعتماد عمومی دانستند. روزنامهها و رسانههای مختلف از «اعتماد» و «شرق» تا «قدس» و «تابناک» هم با لحنهای متفاوت بر ناکارآمدی ساختاری، هزینهبر بودن و فاصله عمیق صداوسیما با جامعه تأکید کردند. در فضای مجازی نیز درخواست عزل رئیس سازمان مطرح شد و کاربران این مطالبه را عمومی کردند. مجموع این واکنشها نشان میدهد که درخواست تغییر در رأس صداوسیما، نتیجه انباشت نارضایتی از عملکرد رسانهای است که سالهاست، مرجعیت خود را از دست داده است. در چنین شرایطی، برکناری رئیس سازمان برای بخش قابلتوجهی از افکار عمومی، نخستین گام برای ترمیم شکاف عمیق میان رسانه ملی و جامعه است.
