پیشرفت ناقص مذاکرات

دستاورد اصلی باید حفظ امنیت ملی و دور شدن از شرایط جنگی باشد
به‌ قلم؛ سیدحسین مرعشی؛ دبیرکل حزب کارگزاران سازندگی ایران

مذاکرات اخیر ایران با آمریکا در ژنو، با وساطت کشور عمان، پیشرفت ناقصی داشت. بر‌اساس آنچه هم عمانی‌ها، هم آقای عراقچی و هم برخی مقامات آمریکایی اعلام کرده‌اند، پیشرفت‌هایی در این مذاکرات اتفاق افتاده است اما انتظار عمومی بر این بود که به هر تدبیر، این مذاکرات به نتیجه قطعی برسد و موضوع به هفته‌های آینده موکول نشود. هرچند هنوز هم معتقدم که جنگ، انتخاب اول آمریکایی‌ها نیست اما چون خطر جنگ در ماه‌های اخیر و در این دوره از مذاکرات همواره وجود داشته است، انتظار می‌رفت که این مذاکرات به هر تدبیر به یک نتیجه برسد.
برای ملت ایران، کشور و نظام جمهوری اسلامی، مهم‌ترین دستاورد این مذاکرات، دور شدن از شرایط جنگی است. این موضوع که مسئولان جمهوری اسلامی باصلابت ایستاده‌اند و اعلام کرده‌اند که در صورت تجاوز به ایران، پاسخ درخور داده خواهد شد؛ یا اینکه ویتکاف اعلام کرد که ترامپ همچنین مقامات آمریکایی اذعان کرده‌اند که ایرانی‌ها با وجود تجهیزات نظامی‌ای که آمریکایی‌ها در مرزهای آبی ایران آماده کرده‌اند، تسلیم نمی‌شوند، غرورآفرین است.
گرچه این‌گونه اخبار، غرور ملی را در بسیاری از ایرانیان ایجاد می‌کند اما در حال حاضر موضوع اصلی ما، غرور ملی نیست؛ مسئله اصلی ما در این شرایط امنیت ملی است. امنیت ملی حکم می‌کند که حتی اگر لازم است در مذاکرات به طرف مقابل امتیازاتی بدهیم اما یک امتیاز هم بگیریم و آن، حفظ امنیت ایران و ملت ایران است. ما نباید تنها به آنچه ممکن است در مذاکرات از دست بدهیم، فکر کنیم بلکه باید به آنچه به‌دست می‌آوریم هم توجه کنیم. دستیابی به صلح و امنیت برای ایران و دور شدن کشور و ملت از شرایط جنگی، دستاوردی بسیار مهم است؛ آنقدر مهم که دادن هر نوع امتیازی در این مسیر و برای به‌دست آوردن این مطاع، ارزشمند است.
علت این ضرورت نیز روشن است؛ دلیل طرح این بحث البته ترس از آمریکایی‌ها نیست، تکیه من بر عدم توازن قوا بین ما و آمریکایی‌هاست. قدرت نظامی ایران و آمریکا متوازن نیست و نمی‌توان آن را با کشوری مثل عراق مقایسه کرد که از نظر جمعیت و امکانات با ما برابری می‌کرد. آرایش نظامی آمریکا در منطقه باید ما را تشویق کند که به سمت حل و فصل سریع مسائل خود پیش برویم، راهی که با عزت ایران سازگار است.
امیدوارم دور بعدی مذاکرات، اگر فرصتی برای دیپلماسی باقی مانده باشد، دور آخر و پایانی و راهگشا برای حل مشکل اساسی کشور باشد؛ چراکه اولویت اصلی امنیت ملی و پس از آن رفع تحریم‌ها برای پرداختن به مشکلات اقتصادی کشور است. امیدوارم دور بعد، آقای عراقچی با دست پرتری بر سر میز مذاکره بنشیند و طرف آمریکایی نیز از لجاجت و خیال‌پردازی دست بردارد.
درنهایت، به طرف آمریکایی هم باید گفت که ممکن است، ایران از جنگ صدماتی ببیند اما اینگونه نیست که شما و متحدانتان هم بدون خسارت و تلفات بتوانید از این جنگ خارج شوید. امنیت ملی ما حکم می‌کند که مسائل خود را حل کنیم و شرف ملی حکم می‌کند که اگر علیه ما اقدامی شد با تمام قدرت به دشمن حمله کرده و اثرات آن هرچقدر هم باشد با شرافت از ایران دفاع کنیم.