اسطوره تمام‌نشدنی

شکوه مسی در شب درخشش هالند و امباپه

او هرگز پیش از این در جام جهانی هت‌تریک نکرده بود، اما لیونل مسی در دیدار افتتاحیه آرژانتین مقابل الجزایر در کانزاس‌سیتی این طلسم را شکست. مهم‌تر از آن، او تنها چند ساعت پس از دبل کیلیان امباپه برابر سنگال، با رکورد میروسلاو کلوزه برابری کرد.

مهم‌ترین لحظات
از کجا باید شروع کرد؟ سه تن از بزرگ‌ترین ستاره‌های فوتبال جهان نخستین مسابقه خود در جام جهانی ۲۰۲۶ را انجام دادند. اتفاقات از همان نخستین مسابقه روز ششم با سرعتی خیره‌کننده آغاز شد؛ جایی‌که امباپه دو گل به‌ثمر رساند. او پس از یک پاس فوق‌العاده از مایکل اولیسه در دقیقه ۶۶ فرانسه را پیش انداخت؛ بازیکنی که تنها چند دقیقه قبل نیز یک پاس درخشان دیگر داده بود. سپس برادلی بارکولا در دقیقه ۸۲ اختلاف را دو‌برابر کرد و بعد از آن کاپیتان فرانسه گل دوم خود را به‌ثمر رساند. شماره ۱۰ آبی‌ها پس از آنکه ابراهیم امبایه در دقیقه ۵+۹۰ یکی از گل‌ها را جبران کرد، بلافاصله با شوتی تماشایی از راه دور در دقیقه ۶+۹۰ ادوار مندی را مغلوب کرد. علاوه بر این مهاجم فرانسه با عبور از رکورد ۵۷ گل اولیویه ژیرو، به بهترین گلزن تاریخ کشورش تبدیل شد.
سپس نوبت ارلینگ هالند بود تا بدرخشد. او در دیدار برابر عراق همان کاری را انجام داد که امباپه کرده بود. دو گل در فاصله ۱۴ دقیقه، بین دقایق ۲۹ تا ۴۳؛ البته ایمن حسین در این میان بازی را به تساوی کشانده بود. سپس در وقت‌های تلف‌شده، پاس گل هالند ثبت نشد، زیرا گل به‌عنوان گل به‌خودی ثبت شد؛ آن‌هم توسط خود حسین در دقیقه ۶+۹۰. نتیجه نهایی ۴ بر یک شد و حالا همه مشتاق دیدار نروژ و فرانسه هستند. سپس نوبت به جذاب‌ترین بخش روز رسید؛ نمایشی فوق‌العاده از لیونل مسی برابر الجزایر. کمتر کسی انتظار چنین شروعی را داشت، اما ستاره سابق بارسلونا با هت‌تریکی درخشان سال‌های جوانی خود را زنده کرد. او هرگز پیش از این در یک مسابقه جام جهانی سه گل نزده بود. برای آرژانتین، این شروعی ایده‌آل بود و حالا دلایل زیادی وجود دارد که به دفاع از عنوان قهرمانی خود امیدوار باشد.
در پایان نیز اتریش روز را با مسابقه‌ای پر فراز و نشیب به پایان رساند. شاگردان رالف رانگنیک خیلی‌زود پیش افتادند، اما برابر تیم جسور اردن دچار مشکل شدند. در نیمه دوم، این مارکو آرناتوویچ بود که تفاوت را رقم زد. او روی گل دوم نقش داشت و سپس در وقت‌های تلف‌شده از روی نقطه پنالتی گلزنی کرد تا نخستین پیروزی اتریش در جام جهانی پس از ۳۶ سال رقم بخورد.
گل روز
این همان گل کلاسیک مسی بود. پس از یک حرکت زیبای آرژانتینی، شماره ۱۰ از میانه میدان به جلو یورش برد، پاس داد سپس نزدیک محوطه جریمه دوباره توپ را دریافت کرد. او همان کاری را انجام داد که نزدیک به ۲۰ سال است بارها انجام داده؛ شوتی دقیق و کات‌دار با پای چپ که هیچ شانسی برای لوکا زیدان باقی نگذاشت. توپ با عبور از کنار تیرک وارد دروازه شد و پیروزی آرژانتین را قطعی کرد. این گل اهمیت ویژه‌ای داشت زیرا مسی را در کنار میروسلاو کلوزه در فهرست برترین گلزنان تاریخ جام جهانی قرار داد. این گل همچنین نخستین هت‌تریک او در این رقابت‌ها بود؛ آن‌هم در بیست‌وهفتمین بازی‌اش در ۶ دوره حضور در جام جهانی. بی‌صبرانه منتظریم ببینیم در ادامه چه خواهد کرد.

بازیکن روز
چطور می‌توان در این چهارشنبه کسی جز لئو مسی را انتخاب کرد؟ او در آستانه ۳۹ سالگی همچنان نشان می‌دهد که هرگز با توپ در پایش متوقف نمی‌شود. تقریباً شبیه یک شوخی به‌نظر می‌رسد، زیرا هیچ‌کس انتظار چنین شروعی را نداشت. از زمان قهرمانی آرژانتین در سال ۲۰۲۲، بسیاری مسی را بازنشسته‌ای در آستانه پایان دوران حرفه‌ای خود می‌دانستند، به‌ویژه پس از انتقالش به اینتر میامی در لیگ حرفه‌ای فوتبال آمریکا. شاید اروپا دیگر مانند گذشته بازی‌های او را دنبال نکند، اما واضح است که او جادوی خود را از دست نداده است. این هت‌تریک تنها نمونه دیگری از امضای همیشگی او بود. یک گل به گوشه بالای دروازه، یک گل با غریزه ذاتی گلزنی و یک گل دیگر به تور کنار دروازه. این هت‌تریک همه چیز داشت. شاید حریف تمام توان خود را برای مهار او به کار نگرفت، اما باز هم نشان داد که دفاع کردن مقابل مسی تا چه اندازه دشوار است. حالا این پرسش مطرح است که آیا او می‌تواند همین کار را برابر اتریش و اردن نیز تکرار کند یا نه. در نیمه نخست، خطای خشن او می‌توانست همه چیز را تغییر دهد، اما داوران به‌وضوح آن صحنه را ندیدند. اتفاقی که برای مسی و آرژانتین خبر خوبی بود، زیرا آنها همچنان می‌توانند روی جادوگر خود حساب کنند. شاید او در گذشته نمایش‌های چشمگیرتری در جریان بازی ارائه کرده باشد، اما در این چهارشنبه موضوع اصلی چیز دیگری بود. جهان فوتبال و به‌ویژه اروپا بار دیگر با نبوغ یکی از بزرگ‌ترین اسطوره‌های تاریخ این ورزش شگفت‌زده شد.

لیونل مسی هالیوودی
همه اینها بسیار چشمگیر است، اما در عین‌حال کمی خشک و بی‌روح به‌نظر می‌رسد. مسی در طول دوران حرفه‌ای خود رکورددار شکستن رکوردهاست. او همیشه چیزی فراتر از اعداد و ارقام بوده است. مهم نیست چند بار بازی او را تماشا کرده باشید؛ باز هم ضربان قلب تندتر می‌شود، نفس در سینه حبس می‌شود و احساس هیجان سراسر وجود را فرا می‌گیرد. شاید از آخرین باری که او در مسابقه‌ای با این سطح از اهمیت بازی کرد فینال جام جهانی ۲۰۲۲ بود که احتمالاً در خاطره جمعی فوتبال‌دوستان کمی کمرنگ شده باشد. برای کسانی‌که لیگ حرفه‌ای فوتبال آمریکا را به‌طور منظم دنبال نمی‌کنند، مسی در سه سال گذشته فقط در قالب لحظاتی کوتاه دیده شده است؛ ویدئوهای بیست‌ثانیه‌ای که در آن برای لوئیز سوارس پاس گل می‌سازد، از میان پاهای یک استعداد جوان به‌نام بریلن توپ را عبور می‌دهد یا بدون آنکه حتی به خودش فشار بیاورد، توپ را به گوشه بالای دروازه می‌فرستد. همین مسئله باعث شده توجه بی‌وقفه رسانه‌ها به او در آستانه ششمین جام جهانی‌اش کمی عجیب به‌نظر برسد. شبکه فاکس اسپورتس، پخش‌کننده اصلی مسابقات، چنان با شور و حرارت این بازی را تبلیغ کرده بود که گویی تمام جام جهانی فقط مقدمه‌ای برای ورود مسی است. مسی، کاملاً آشکار، ستاره اصلی این نمایش محسوب می‌شود. تبلیغات مربوط به او تقریباً قبل، حین و بعد از هر مسابقه پخش شده‌اند. گویندگان بارها تکرار کرده‌اند: «و سپس، سه‌شنبه؛ لیونل مسی وارد جام جهانی می‌شود». تنها چیزی که اندکی از این فضای پرشور می‌کاست آن بود که بلافاصله پس از این جملات، یک آگهی با حضور خود مسی پخش می‌شد؛ جایی‌که او درباره یک نوشیدنی کم‌الکل با بیلی باب تورنتون بحث می‌کند، چیپس می‌خورد یا وانمود می‌کند می‌فهمد چرا تیموتی شالامه باید در این تبلیغات حضور داشته باشد. از یک منظر، همه اینها پاسخی محکم به کسانی است که معتقد بودند مسی برای زندگی راحت‌تر به آمریکا رفت؛ اینکه پس از ترک پاری‌سن‌ژرمن و در حالی‌که درخشش او رو به افول بود، راهی اینتر میامی شد تا به آرامی از مرکز توجه دور شود. با توجه به حجم فعالیت‌های تبلیغاتی او، شاید بتوان گفت هرگز تا این اندازه پرمشغله نبوده است. یکی از برآوردها نشان می‌دهد که او در حدود یک‌چهارم تبلیغات مرتبط با جام جهانی که در آمریکا، بریتانیا و آرژانتین پخش می‌شوند، حضور دارد.

تمشک طلایی
احتمالاً زشت‌ترین صحنه شب ششم همان خطای خشن لیونل مسی روی بازیکن الجزایر بود؛ برخوردی که می‌توانست همه چیز را تغییر دهد. همان‌طور که انتظار می‌رفت، این صحنه به سرعت در شبکه‌های اجتماعی فراگیر شد.