توسط : عطریانفر:تیم مذاکرهکننده نباید به وعدههای طرف آمریکایی خوشبین باشد
گروه سیاسی: محمد عطریانفر، معاون سیاسی دبیرکل حزب کارگزاران سازندگی ایران، با تأکید بر اینکه حمایت از تیم مذاکرهکننده با بیاعتمادی نسبت به آمریکا منافاتی ندارد، معتقد است تجربه روابط تهران و واشنگتن ایجاب میکند که هرگونه توافق با تضمینهای اجرایی و سازوکارهای نظارتی همراه باشد. او همچنین اختلافات اخیر میان آمریکا و اسرائیل بر سر نحوه مدیریت پرونده ایران را نشانهای از تفاوت رویکرد دو طرف دانست اما تأکید کرد این موضوع بهتنهایی بهمعنای پیروزی دیپلماتیک ایران نیست.
عطریانفر در گفتوگو با ایرنا درباره تلاشهای رژیم صهیونیستی برای اخلال در روند توافق ایران و آمریکا بر سر پایان جنگ، گفت اسرائیل از هرگونه کاهش تنش میان تهران و واشنگتن نگران است؛ زیرا بخش مهمی از جایگاه سیاسی و امنیتی خود را بر پایه معرفی ایران بهعنوان تهدیدی دائمی برای غرب بنا کرده است. به گفته او هر توافقی که سطح تنش را کاهش دهد، بخشی از ظرفیت سیاسی و امنیتی تلآویو را محدود خواهد کرد. او با اشاره به ارزیابیهای مطرح شده در ایران گفت که تشدید حملات به جنوب لبنان و افزایش فشارهای رسانهای و سیاسی را میتوان در همین چارچوب تحلیل کرد؛ اقداماتی که با هدف اثرگذاری بر تصمیمسازان آمریکایی و ایجاد مانع در مسیر دیپلماسی انجام میشود. با این حال عطریانفر معتقد است اگر تهران و واشنگتن به این جمعبندی برسند که توافق در راستای منافع ملی آنهاست، بازیگران ثالث ازجمله اسرائیل، توان چندانی برای متوقف کردن آن نخواهند داشت.
این فعال سیاسی اصلاحطلب در ادامه با اشاره به پیام اخیر رهبر انقلاب بر همزمانی «اعتماد به مسئولان» و «بیاعتمادی به آمریکا» تأکید کرد و گفت که این دو گزاره نه تنها متناقض نیستند بلکه یکدیگر را تکمیل میکنند. به گفته او، مسئولان کشور تا زمانی که در چارچوب سیاستهای نظام و منافع ملی حرکت کنند از حمایت برخوردارند اما این حمایت بهمعنای اعتماد به طرف آمریکایی نیست. عطریانفر ریشه این بیاعتمادی را در تجربههای گذشته ازجمله خروج آمریکا از توافقها، اعمال تحریمهای گسترده و تغییر رفتار دولتهای مختلف آمریکا، بهویژه دوره ترامپ، دانست. او تصریح کرد پیام اصلی این رویکرد آن است که تیم مذاکرهکننده با پشتوانه نظام وارد گفتوگو شود اما نسبت به وعدههای طرف آمریکایی خوشبین نباشد و بدون دریافت تضمینهای لازم اقدامی نکند.
او درباره میزان پایبندی آمریکا به هر توافق احتمالی نیز گفت اگر واشنگتن توافق را در راستای منافع امنیتی و سیاسی خود ارزیابی کند، انگیزه کافی برای اجرای آن خواهد داشت. با این حال ساختار سیاسی آمریکا، تغییر دولتها، فشار کنگره، نفوذ لابیهای صهیونیستی و تحولات منطقهای میتوانند بر اجرای تعهدات اثر بگذارند. از همینرو طراحی سازوکارهای نظارتی و ضمانتهای اجرایی میتواند، احتمال بدعهدی را کاهش دهد. معاون سیاسی دبیرکل حزب کارگزاران سازندگی ایران همچنین درباره ادعای سنگینتر بودن تعهدات آمریکا در تفاهم احتمالی تأکید کرد که تعداد بندهای یک توافق، معیار مناسبی برای سنجش وزن تعهدات نیست. به اعتقاد او، اهمیت هر تعهد به میزان تأثیر آن بر منافع ملی، هزینه اجرایی و امکان راستیآزمایی بستگی دارد؛ بهگونهای که رفع تحریمها و ارائه تضمینهای اقتصادی میتواند، ارزش راهبردی بیشتری نسبت به تعداد بندهای توافق داشته باشد. عطریانفر در بخش دیگری از سخنان خود به اختلافات اخیر میان واشنگتن و تلآویو اشاره کرد و گفت، انتقاد برخی مقامهای اسرائیلی از رویکرد دولت آمریکا و پاسخ تند مقامهای آمریکایی را میتوان، نشانهای از وجود اختلافنظر میان دو طرف درباره نحوه مدیریت پرونده ایران دانست. با این حال او تأکید کرد که این اختلافات بهتنهایی نمیتواند، معیار قطعی برای سنجش موفقیت دیپلماسی ایران باشد و پیروزی زمانی محقق میشود که توافق بتواند، اهدافی مانند کاهش فشارهای اقتصادی، افزایش امنیت ملی و تأمین منافع کشور را محقق کند. او در پایان درباره آینده تفاهم احتمالی میان ایران و آمریکا گفت در شرایطی که بیاعتمادیهای عمیق و اختلافات اساسی همچنان پابرجاست چنین توافقهایی بیش از آنکه به صلح پایدار منجر شوند، ابزاری برای مدیریت بحران و کاهش تنش هستند. به گفته عطریانفر، اگر طرفین در اجرای تعهدات خود اعتمادسازی کنند و به توافق پایبند بمانند امکان حرکت به سمت صلحی پایدار افزایش مییابد اما در صورت اختلاف بر سر اجرای تعهدات، بازگشت تنشها همچنان محتمل خواهد بود.
