توسط : یاداشت اختصاصی “سیدرضا صالحیامیری”، وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی برای “سازندگی”
ثبت جهانی قلعه الموت، سومین اثر ثبت شده ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو، افتخاری بزرگ برای کشور، مردم عزیز قزوین و بهویژه صاحبان اصلی این میراث ارزشمند، یعنی مردم شریف بخش الموت است. اکنون که با مردم عزیز سخن میگوییم شاهد ثبت جهانی سومین اثر هستیم؛ اتفاقی مهم و ارزشمند که مایه عزت و افتخار ایران اسلامی در عرصه جهانی است. از همین تریبون، به همه مردم عزیز دیار قزوین و الموت عرض سلام و ادب دارم و این موفقیت بزرگ را به شما که صاحبان واقعی این میراث تاریخی هستید، تبریک میگویم.
مردم الموت و قزوین با این میراث ارزشمند، بار دیگر نام ایران را در جهان پرآوازه کردند و باعث عزت و افتخار کشور شدند. از این پس، مسئولیت همه ما در قبال این اثر جهانی بیش از گذشته خواهد بود. انتظار ما این است که با دقت، حساسیت و احساس مسئولیت از این میراث ارزشمند صیانت و حفاظت کنیم؛ چراکه قلعه الموت اکنون تنها متعلق به یک منطقه یا یک استان نیست بلکه بهعنوان یک اثر جهانی، میراثی متعلق به همه مردم ایران و جامعه جهانی است و همگی موظف به حفظ و نگهداری از آن هستیم.
نکته مهمتر، ایجاد پیوندی مؤثر میان میراث فرهنگی و گردشگری است. میراث فرهنگی باید بستری برای توسعه گردشگری و ظرفیتی برای حضور گردشگران از سراسر جهان فراهم کند. ثبت جهانی یک اثر، تنها یک عنوان نیست؛ بلکه فرصتی بزرگ برای معرفی ظرفیتهای تاریخی، فرهنگی و تمدنی ایران به جهانیان است. باید بتوانیم از این ظرفیت به درستی استفاده و زمینهای فراهم کنیم تا گردشگران داخلی و خارجی با این میراث ارزشمند بیشتر آشنا و از آن بهرهمند شوند. این موضوع را با جدیت دنبال خواهیم کرد و در برنامههای آینده وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی قرار خواهد داشت تا میان حفظ میراث فرهنگی و رونق گردشگری، ارتباطی پایدار و سازنده ایجاد شود.
از همین تریبون از همه همکارانم در سراسر کشور که در مسیر ثبت آثار ملی و جهانی تلاشهای فراوانی انجام میدهند، قدردانی میکنم. بهطور ویژه از همه کسانی که در فرآیند ثبت قلعه بزرگ الموت و مجموعه قلعههای الموت نقش داشتند، تشکر و قدردانی دارم.
از همکاران اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان قزوین، از مدیریت، سرکار خانم چوبک و همکاران ایشان، از آقای طالبیان بهعنوان مدیر پرونده ثبت جهانی الموت، از آقای دارابی و همه مدیران و کارشناسان میراث فرهنگی که در این مسیر تلاش کردند، صمیمانه سپاسگزارم.
این پرونده پس از حدود ۲۰ سال پیگیری، تلاش و پیوستگی، سرانجام در یونسکو به ثبت نهایی رسید و این موفقیت حاصل همکاری، همدلی و کوشش مجموعهای از مدیران، کارشناسان و دلسوزان میراث فرهنگی کشور است. بار دیگر این دستاورد ارزشمند را به مردم شریف ایران، مردم عزیز قزوین بهخصوص مردم نجیب و فرهنگدوست الموت تبریک عرض میکنم و به همه عزیزانی که در این مسیر تلاش کردند، خداقوت و خسته نباشید، میگویم.
امیدواریم با صیانت شایسته از این میراث جهانی و بهرهگیری درست از ظرفیتهای گردشگری آن شاهد معرفی هرچه بیشتر تاریخ و فرهنگ ایران به مردم جهان باشیم.
