توسط : واکنش تندروها به اظهارات اخیر حسن روحانی
گروه سیاسی: حسن روحانی در دیدار اخیر خود با استانداران، معاونان استاندار و فرمانداران دولتهای یازدهم و دوازدهم گفت: «امروز باید کاری کنیم که جنگ عزتمندانه پایان یابد» و تأکید کرد باید مطابق نظر اکثریت مردم، جنگ به شکلی عزتمندانه پایان پیدا کند تا امکان بازسازی کشور فراهم شود. او درباره کسانی که ادامه جنگ را راهحل میدانند نیز گفت شاید «کسی بخواهد تا روز قیامت بجنگد».
مهدی سلحشور، مداح، در واکنشی تند خطاب به او نوشت: «مگر ما جنگ را آغاز کردهایم که پایانش دهیم؟» و مدعی شد، پایان جنگ تنها با افزایش فشار بر دشمن ممکن است. سلحشور سخنان روحانی را «عافیتطلبی» توصیف کرد.
فارس نیز با انتشار گزارشی با عنوان «واکنش کاربران به اظهارات روحانی درباره پایان جنگ» بخشی از واکنشهای منفی فضای مجازی را برجسته کرد؛ واکنشهایی که طرح مسئله پایان جنگ در شرایط فعلی را تضعیف موضع ایران میدانستند.
اما تندترین حملهها زمانی شکل گرفت که بحث به تنگه هرمز رسید. روحانی گفت، هرمز باید «تنگه امنیت ما» باشد و نه «تنگه جنگ» و تأکید کرد: «تنگه هرمز باید تنگه پررونق باشد. تنگه بیکشتی به چه درد میخورد؟» او در عین حال گفت، عبور کشتیای که امنیت ایران یا عمان را تهدید کند، قابل قبول نیست.
فارس این موضع را با تیتر «تنگهفروشی به سبک حسن روحانی» به چالش کشید و نوشت، تأکید روحانی بر رونق هرمز و پرهیز از اختلال در تجارت جهانی در عمل به معنای کنار گذاشتن یکی از مهمترین «برگهای برنده بازدارندگی» ایران است.
خبرگزاری دانشجو نیز با تیتر «نسخه «بدیم بره» حسن روحانی برای تنگه هرمز!» همین زاویه را دنبال کرد و سخنان روحانی درباره تجارت و تردد کشتیها را در تضاد با استفاده از هرمز بهعنوان اهرم فشار ایران دانست.
کیهان نیز در مطلبی با تیتر «ناراحتی آمریکا و روحانی از بسته بودن تنگه هرمز» نوشت همانطور که آمریکا از بسته بودن تنگه ناراضی است، روحانی نیز از این وضعیت ناراضی است و تأکید او بر رونق هرمز در شرایط جنگی را همجهت با خواست آمریکا دانست.
در مقابل، عصر ایران با مطلب «چرا سخنان روحانی را برنتافتند؟» بهجای حمله به روحانی، خود واکنشها را نقد کرد و درباره علت برخورد تند با سخنان او درباره پایان جنگ، مذاکره و تنگه هرمز نوشت. مردمسالاری نیز در پوشش سخنان روحانی بر تأکید او بر امنیت ایران و عمان در کنار رونق تنگه تمرکز کرد و موضوع را صرفاً «باز گذاشتن هرمز» ندانست.
سومین ضلع سخنان روحانی، صداوسیما بود. روحانی گفت، صداوسیما باید واقعاً «صدای ملی و سیمای ملی» باشد و نباید همچنان در اختیار «یک گروه محدود» باقی بماند. او حتی گفت از رئیسجمهور تا مردم نمیخواهند چنین صداوسیمایی را ببینند و پرسید: «چه کسی اعصاب دارد اینها را گوش کند؟» مردمسالاری آنلاین این بخش از سخنان روحانی را با تیتر «انتقاد تند حسن روحانی از عملکرد صداوسیما» برجسته کرد و تأکید او بر تبدیل صداوسیما به «صدای ملی» را محور گزارش خود قرار داد. منتقدان اما گفتند «رسانه ملی» قرار نیست یک «شرکت سهامی» باشد که همه جریانهای سیاسی در آن سهم داشته باشند؛ بلکه رسانهای متعلق به نظام و کشور است. در مقابل، رسانهها و چهرههای نزدیک به اصلاحطلبان و میانهروها، اصل انتقاد روحانی را تکرار یک مطالبه قدیمی درباره خروج صداوسیما از انحصار جناحی دانستند.
به این ترتیب، روحانی بعد از مدتها سکوت نسبی با چند جمله دوباره به مرکز مناقشه سیاسی آمد؛ مناقشهای درباره اینکه ایران چگونه باید از جنگ خارج شود و بعد از جنگ چه تصویری از قدرت، امنیت و رسانه ملی داشته باشد.
