گره‌گشایی به‌جای پرونده‌سازی

پزشکیان: اگر به‌جای ایراد گرفتن، مشکلات مردم را حل می‌کردیم، سرمایه اجتماعی به اینجا نمی‌رسید

گروه سیاسی: مسعود پزشکیان صبح چهارشنبه در دهمین همایش ملی «سلامت معنوی اسلامی» از شکافی گفت که به باور او امروز میان حرف از اخلاق و ایمان و آنچه در میدان عمل می‌گذرد، ایجاد شده است؛ شکافی که خود را در نحوه مواجهه با مردم و مسائل آنها نشان می‌دهد؛ جایی ‌که به‌جای گره‌گشایی از مشکلات، گاهی نقد، سرزنش و حتی «پرونده‌سازی» برای دیگران در اولویت قرار می‌گیرد.
پزشکیان در ادامه، مستقیماً به وضعیت سرمایه اجتماعی پرداخت و گفت: «اگر به‌جای ایراد گرفتن و نقد دیگران، گره از کار مردم باز و مشکلات آنها را حل می‌کردیم، روند سرمایه اجتماعی به اینجا نمی‌رسید». او با اشاره به اینکه بخشی از توان جامعه به‌جای حل مسائل مردم صرف نقد و سرزنش دیگران می‌شود، تأکید کرد که مسئولیت اصلی کسانی ‌که در جایگاه خدمت قرار دارند، کم کردن از مشکلات مردم است نه افزودن بر موانع آنها.
رئیس‌جمهور در همین چارچوب گفت: «باید به‌جای آنکه برای دیگران مانع ایجاد کنیم، پرونده بسازیم یا آنان را از دایره حمایت اجتماعی خارج کنیم، به پناهگاه و تکیه‌گاهی برای کسانی تبدیل شویم که پناهی ندارند؛ فریادرس کسانی باشیم که صدایشان شنیده نمی‌شود».
پزشکیان سپس از فاصله میان «دانستن» و «عمل کردن» گفت. به اعتقاد او، جامعه دانش و تخصص کم ندارد اما گاهی فراموش می‌شود که این توانایی‌ها باید در خدمت مردم قرار بگیرد. او تصریح کرد: «علم، دانایی و دانش را داریم ولی آن باور و اعتقادی که باید داشته باشیم مبنی بر اینکه این علم و دانایی را برای باز کردن گره از گرفتاری مردم استفاده کنیم، گاهی فراموش می‌کنیم». او افزود: «خداوند این علم، دانش و مهارت را داده که بتوانیم ۱۰ نفر تا ۱۰۰ نفر را، بسته به آنچه که باور داریم، نجات‌شان بدهیم».
رئیس‌جمهور در بخش دیگری از سخنانش عملکرد را معیار قضاوت درباره افراد دانست و با اشاره به دیدگاه شهید بهشتی گفت: «وقتی دیدید راستگو، صادق، خدمتگزار، منصف و حق‌طلب است، ریا نمی‌کند و به داد انسان‌ها می‌رسد، این اسلام است و او مسلمان است». او در مقابل تأکید کرد که نمی‌توان با تکیه بر ادعا، تبلیغات و ادبیات دینی، رفتار نادرست را توجیه کرد؛ چراکه به گفته او معیار مسلمانی در رفتار افراد نمود پیدا می‌کند.
پزشکیان در پایان نیز مسئولان را به پاسخگویی در برابر مردم و خداوند فراخواند و با اشاره به وجود برخی «قصور و نارسایی‌ها» تأکید کرد که مسیر اصلاح از پذیرش مسئولیت و تلاش برای حل مشکلات مردم می‌گذرد؛ نه از تمرکز بر خطاها و پرونده‌سازی برای دیگران.