تغییر آرایش هیأترئیسه کمیسیون امنیت ملی مجلس
گروه سیاسی: پس از ماهها وقفه، مجلس شورای اسلامی روز گذشته نخستین جلسه علنی خود را در فضای پساجنگ برگزار کرد؛ جلسهای که هم با حاشیههایی همراه بود و هم پیامهای سیاسی در خود داشت؛ ۲۵۹ نماینده با در دست داشتن پرچم ایران وارد صحن شدند و در غیاب محمدباقر قالیباف، ریاست جلسه را حمیدرضا حاجیبابایی برعهده گرفت. درحالی که نمایندگان با تصویب اصلاح آئیننامه داخلی، امکان برگزاری جلسات مجلس در شرایط اضطراری و حتی بهصورت مجازی را فراهم کردند، در سوی دیگر بهارستان نیز ترکیب هیأترئیسه کمیسیونهای تخصصی مشخص شد. در مجموع، ترکیب رؤسای کمیسیونها تقریباً بدون تغییر ماند اما در سطح نواب رئیس، دبیران و سخنگویان برخی کمیسیونها جابهجاییهایی رخ داد؛ برجستهترین آن نیز کنار رفتن سیدمحمود نبویان و ابراهیم رضایی از هیأترئیسه کمیسیون امنیت ملی بود.
در انتخابات هیأترئیسه کمیسیون امنیت ملی در اجلاسیه سوم مجلس دوازدهم، ابراهیم عزیزی بار دیگر در جایگاه رئیس ابقا شد و عباس مقتدایی و امیر حیاتمقدم بهعنوان نوابرئیس، حسن قشقاوی بهعنوان سخنگو و بهنام سعیدی و یعقوب رضازاده نیز بهعنوان دبیران کمیسیون انتخاب شدند. اما مهمترین اتفاق این انتخابات، کنار گذاشته شدن سیدمحمود نبویان از کرسی نایبرئیسی و ابراهیم رضایی از جایگاه سخنگویی بود؛ دو نمایندهای که در دو سال نخست مجلس دوازدهم همین مسئولیتها را برعهده داشتند و در ماههای اخیر بهعنوان منتقدان جدی مذاکرات و هرگونه توافق با آمریکا شناخته میشدند.
کمیسیون امنیت ملی همواره یکی از مهمترین کمیسیونهای مجلس در حوزه سیاست خارجی محسوب میشود و تغییر آرایش مدیریتی آن میتواند، بازتابدهنده نگاه غالب نمایندگان به تحولات سیاست خارجی باشد. از اینرو حذف دو چهره شاخص جریان مخالف مذاکره از هیأترئیسه، از سوی برخی بهعنوان نشانهای از تمایل مجلس به اتخاذ مواضعی متعادلتر و همراهی بیشتر با روند دیپلماسی تعبیر شد. البته این تغییرات بدون حاشیه هم نبود. ساعاتی پس از اعلام نتایج، فارس به نقل از یکی از اعضای کمیسیون مدعی شد که انتخابات ریاست کمیسیون به دلیل ابهام در شمارش آرای ابراهیم عزیزی و علأالدین بروجردی قرار است مجدداً برگزار شود. حتی از بروز مشکل فنی در سامانه رأیگیری الکترونیک سخن گفت. اما این ادعا خیلی زود تکذیب و اعلام شد که نتیجه انتخابات بدون تغییر باقی مانده و ابراهیم عزیزی همچنان رئیس کمیسیون امنیت ملی است. در سوی دیگر، رسانههای وابسته به منتقدان مذاکرات این تحولات را با نگاهی کاملاً متفاوت روایت کردند. سایت رجانیوز در مطلبی با عنوان «دیکتاتوری تفاهمنامه»، حذف نبویان و رضایی را نتیجه مخالفت این دو نماینده با «توافق ترامپ-پزشکیان» و انتقادهایشان از روند آتشبس و مذاکرات دانست. این رسانه همچنین انتخاب چهرههایی مانند عباس مقتدایی، حسن قشقاوی و یعقوب رضازاده را نشانه غلبه حامیان دیپلماسی و توافق در کمیسیون امنیت ملی توصیف کرد و مدعی شد، اکثریت مجلس نیز در همین مسیر حرکت میکنند. در فضای مجازی اما این واکنشها بیپاسخ نماند و منتقدان جریان تندرو، حذف نبویان و رضایی را نتیجه عملکرد سیاسی آنان دانستند و پرسیدند، چگونه جریانی که همواره از سازوکارهای انتخاباتی دفاع میکند، در نخستین شکست داخلی خود از «دیکتاتوری» سخن میگوید. همزمان با این تحولات، مجلس در صحن علنی نیز طرح اصلاح آئیننامه داخلی را تصویب کرد تا در شرایط اضطراری امکان برگزاری جلسات مجلس در مکانی دیگر یا حتی بهصورت مجازی فراهم شود؛ تصمیمی که در کنار اعلام وصول طرحهایی درباره امنیت تنگه هرمز، نشان میدهد مسائل امنیتی همچنان در صدر دستورکار پارلمان قرار دارد. با این حال آنچه بیش از همه توجه افکار عمومی را بهخود جلب کرد، آرایش جدید کمیسیون امنیت ملی بود؛ آرایشی که میتواند نشانهای از تغییر تدریجی وزن سیاسی جریانهای مختلف در مجلس و نحوه مواجهه آن با پرونده حساس سیاست خارجی در ماههای پیشرو باشد.

