توسط : عطریانفر: بزرگترین تهدید دوران پساجنگ از دست رفتن اجماع ملی است
محمد عطریانفر، معاون سیاسی دبیرکل حزب کارگزاران سازندگی ایران و عضو شورای اطلاعرسانی دولت با رد شایعات مربوط به استعفای مسعود پزشکیان، ریشه این فضاسازیها را رقابتهای سیاسی و فشار بر دولت دانست و هشدار داد که بزرگترین خطر دوران پساجنگ، از دست رفتن اجماع ملی برای بازسازی کشور است.
عطریانفر در گفتوگو با ایلنا میگوید: «موضوع استعفای رئیسجمهور، خبر کذبی بود و شائبه آن حتی تا به امروز واقعیت خارجی نداشته و هیچگاه در گذشته هم این خبر مجعول، محل اعتنا نبوده است». او معتقد است، مخالفان دولت اگر شناخت واقعبینانهای از شخصیت مسعود پزشکیان داشتند هرگز چنین گزارهای را دستاویز حملات سیاسی خود قرار نمیدادند. به گفته او، رئیسجمهور در طول دوران مسئولیت خود با رویکردی جهادی و فداکارانه در میدان حضور داشته و از مواجهه با بحرانها و فشارهای سیاسی هراسی ندارد.
عطریانفر در عین حال تأکید میکند که نقد عملکرد دولت در نظامهای سیاسی، امری طبیعی است اما طرح مکرر موضوع استعفا در شرایطی که کشور با چالشهای امنیتی، اقتصادی و اجتماعی روبهروست، کمکی به حل مسائل نمیکند. به باور عطریانفر، ثبات مدیریتی یکی از مهمترین عوامل حفظ آرامش روانی جامعه و افزایش توان کشور در مواجهه با تهدیدهاست.
او درباره چرایی تکرار چنین مباحثی در شرایط بحرانی نیز معتقد است که در ایران، رقابتهای جناحی سبب میشود برخی گروهها گاه از شرایط حساس برای پیگیری اهداف سیاسی خود استفاده کنند. عطریانفر در این باره میگوید: «طرح مکرر موضوع استعفا از سوی رقیب معمولاً بهعنوان ابزاری برای اعمال فشار سیاسی یا افزایش هزینههای دولت بهکار میآید. با این حال منافع ملی اقتضا میکند، رقابتهای سیاسی در دورههای حساس بهگونهای مدیریت شود که انسجام داخلی آسیب نبیند».
به اعتقاد او، تغییرات ناگهانی در رأس قوه مجریه در شرایط بحرانی معمولاً نهتنها راهگشا نیست بلکه سطح نااطمینانیهای سیاسی و اقتصادی را هم افزایش میدهد. او ریشه تکرار بحث استعفا را در سه عامل میداند؛ نارضایتی بخشی از جامعه از وضعیت اقتصادی، رقابتهای سیاسی میان جریانهای مختلف و تصور اشتباه برخی گروهها مبنی بر اینکه با تغییر افراد، میتوان مشکلات ساختاری را حل کرد. از نگاه عطریانفر، مسائل پیچیده کشور بیش از هر چیز به اصلاح سیاستها و ارتقای کیفیت حکمرانی نیاز دارد.
معاون سیاسی دبیرکل حزب کارگزاران در ادامه به الزامات مدیریت کشور در دوران جنگ و پساجنگ میپردازد و میگوید که دوران جنگ و دوران پساجنگ، دو منطق متفاوت دارند. در زمان جنگ، اولویت اصلی حفظ امنیت، همگرایی ملی و تأمین نیازهای فوری جامعه است اما «دوران جنگ، زمان حفظ کشور و دوران پساجنگ، زمان ساختن آینده کشور است». به باور او، در این مرحله دولتها باید احیای اقتصاد، جذب سرمایه، توسعه زیرساختها، تقویت نهادهای مدنی و افزایش مشارکت اجتماعی را در دستورکار قرار دهند. او همچنین تأکید میکند که بازسازی اقتصادی و ترمیم سرمایه اجتماعی دو مسیر جدا از هم نیستند و بدون اعتماد عمومی هیچ برنامه اقتصادی پایداری شکل نخواهد گرفت.
با این حال مهمترین هشدار عطریانفر، متوجه دوران پساجنگ است. او معتقد است، کشورهایی که از بحرانهای بزرگ عبور میکنند معمولاً با سه چالش عمده شامل مشکلات اقتصادی، شکافهای اجتماعی و رقابتهای سیاسی فرسایشی مواجه میشوند. خطر اصلی زمانی پدیدار میشود که این سه عامل به یکدیگر گره بخورند و چرخهای از نارضایتی و تنش ایجاد کنند. به همین دلیل او تأکید دارد: «مهمترین تهدید دوران پساجنگ، از دست رفتن اجماع ملی برای بازسازی کشور است».
عطریانفر در پایان با اشاره به نخستین ساعات آغاز هر جنگ یا بحران بزرگ، آن را لحظه آزمون همبستگی ملی توصیف میکند؛ لحظهای که اختلافات سیاسی رنگ میبازد و حفظ امنیت، سرزمین و آینده کشور به دغدغه مشترک همه شهروندان تبدیل میشود. از نگاه او، عبور موفق از دوران پساجنگ نیز تنها زمانی ممکن خواهد بود که همین روحیه همبستگی و عقلانیت جمعی حفظ شود و رقابتهای سیاسی جایگزین منافع ملی نشود.
