توسط : دبیرکل خانه پرستار میگوید شرایط پرستاران بدتر شده است
قبل از آنکه جنگ و بحران، فشار بر کادر درمان را تشدید کند، پرستاران سالها بود نسبت به دستمزدهای پایین، اضافهکار اجباری، کمبود نیرو، تأخیر در پرداخت مطالبات و اجرا نشدن قوانین حمایتی اعتراض میکردند؛ اعتراضهایی که به گفته فعالان صنفی هنوز تغییری اساسی در وضعیت آنان ایجاد نکرده است. حالا با افزایش فشار کاری در برخی استانها، بهویژه مناطق جنوبی، این مشکلات ابعاد تازهای پیدا کرده است.
محمد شریفیمقدم، دبیرکل خانه پرستار، میگوید شرایط بیمارستانها نسبت به گذشته بدتر شده و نشانههای این وضعیت را میتوان در کمبود امکانات و افت انگیزه نیروهای درمانی مشاهده کرد. به گفته او در برخی مراکز درمانی حتی همراهان بیماران ناچار شدهاند ملحفه را خودشان تهیه کنند و در مقابل، پرستارانی که بار اصلی مراقبت از بیماران را بر دوش دارند به دلیل فشار کاری و مشکلات معیشتی، انگیزه خود را از دست دادهاند. شریفیمقدم معتقد است مسئله اصلی، کمبود منابع نیست بلکه نحوه توزیع آنهاست. او میگوید درحالی که برخی پزشکان، بهویژه در برخی رشتههای جراحی، کارانههای چندصد میلیون تومانی و حتی در مواردی میلیاردی دریافت میکنند، کارانه پرستاران که تنها چند میلیون تومان است نیز با تأخیر ۸ تا ۱۰ ماهه پرداخت میشود. به گفته دبیرکل خانه پرستار، نتیجه این شکاف خروج تدریجی نیروهای پرستاری از نظام سلامت است. بخشی از پرستاران مهاجرت میکنند، گروهی حرفه خود را کنار میگذارند و عدهای نیز به مشاغلی مانند شرکتهای تجهیزات پزشکی، آموزشوپرورش یا حتی رانندگی اینترنتی روی میآورند. در همین حال نیروهایی که در بیمارستانها باقی ماندهاند با فرسودگی و کاهش انگیزه به فعالیت ادامه میدهند. او همچنین از برخوردهای اداری با پرستارانی که مشکلات صنفی را مطرح میکنند، انتقاد کرده و میگوید برخی از آنان تنها به دلیل انتقاد از مدیریت یا تأخیر در پرداخت مطالبات با احضار، جابهجایی محل خدمت، تغییر بخش یا پروندههای انضباطی روبهرو شدهاند؛ شرایطی که به گفته او باعث شده بسیاری از پرستاران سکوت را به بیان مطالبات ترجیح دهند.
شریفیمقدم در ادامه با اشاره به افزایش بیش از ۱۰۰درصدی حقوق ثابت اعضای هیأت علمی دانشگاههای علوم پزشکی و رشد تعرفههای پزشکی، تأکید میکند این افزایشها شامل سایر کارکنان نظام سلامت نشده است.
