توسط : نگاهی به آثار بیمارستانی جواد مجابی
چندی پیش که جواد مجابی، نویسنده و منتقد هنری و ادبی، در بیمارستان ایرانمهر بستری بود، در همان روزها نقاشیهایی را به تصویر کشید که به قول دکتر عبدالرحمان نجل رحیم «تداوم خلاقیت و بازآفرینی جهان» در آثار مجابی است: «آثاری که نشان میدهند، انسان را نمیتوان به مغز یا ناخوشی و بیماری فروکاست، بلکه باید او را در افق بدن، دیگری و جهان زیسته فهمید». جواد مجابی این شبهای پر بیم و امید را «شبهای سفید» نامیده است؛ چراکه «بیمارستان برای او فقط محل بیماری نبود؛ جایی بود که جهان از نو بر صفحهای سفید ظاهر میشد. شبهایی که در آنها اضطراب و امید، آسیب و آفرینش، هستی و نیستی در کنار هم حضور داشتند». پس سفیدی این شبها، نه نفی تاریکی، بلکه نشانه باقیماندن امکان دیدن، خلقکردن و موجود بودن است. عصر جمعه ۲۶ تیر همزمان با بازگشایی نشستهای مغزپژوهی اجتماعی (نوروساینس اجتماعی)، این نقاشیهای مجابی تحتعنوان نمایشگاه «شبهای سفید بیمارستان و من» در بیمارستان ایرانمهر شروع به کار کرد و تا ۲۸ تیر ادامه خواهد داشت. افتتاح این نمایشگاه با حضور جمعی از اهالی فرهنگ و هنر و علم چون محمود دولتآبادی و شیوا دولتآبادی و سخنرانی دکتر عبدالرحمان نجل رحیم، ناستین مجابی و پوپک مجابی برگزار شد. این رویداد همچنین با رونمایی از کتاب «در جستوجوی نیمه پنهان خویش؛ شرح رویارویی یک نورولوژیست با اهل فلسفه، هنر و ادبیات در بالین» نوشته عبدالرحمان نجل رحیم همراه بود؛ اثری که به نسبت میان پزشکی، علوم اعصاب، هنر، ادبیات و تجربه زیسته انسان میپردازد و افق تازهای برای گفتوگو میان علم و فرهنگ میگشاید.جواد مجابی تمامی حقوق مادی و معنوی این آثار را به بیمارستان ایرانمهر اهدا کرده است تا این مجموعه، علاوه بر نمایش عمومی، بهعنوان بخشی از یک پروژه پژوهشی در پیوند میان هنر، علوم اعصاب و تجربه زیسته، در این مرکز نگهداری شود. کاتالوگ این نمایشگاه نیز با نوشتاری از بهزاد حاتم، دکتر عبدالرحمان نجل رحیم، حسین گنجی، امیر محمد قاسمیزاده، و تصویر آثار جواد مجابی همزمان با افتتاح نمایشگاه توزیع شد. این رویداد همچنین با رونمایی از کتاب «در جستوجوی نیمهی پنهان خویش؛ شرح رویارویی یک نورولوژیست با اهل فلسفه، هنر و ادبیات در بالین» همراه بود؛ اثری که به نسبت میان پزشکی، علوم اعصاب، هنر، ادبیات و تجربه زیسته انسان میپردازد و افق تازهای برای گفتوگو میان علم و فرهنگ میگشاید.
از ادبیات تا تجسمی
جواد مجابی متولد ۲۲ مهر ۱۳۱۸ در شهر قزوین، شاعر، نویسنده، منتقد ادبی و هنرهای تجسمی، نقاش، طنزپرداز و روزنامهنگار ایرانی است. اوایل دهه ۱۳۴۰ لیسانس حقوق و دکترای اقتصاد خود را از دانشگاه تهران گرفت. ۱۹ سال کارمند دادگستری و بعد کارشناس فرهنگی وزارت فرهنگ و هنر بود. همزمان روزنامهنگاری حرفهای را در فاصله بین سالهای ۱۳۵۸–۱۳۴۷ در روزنامه اطلاعات با عنوان دبیر فرهنگی روزنامه ادامه داد. بعدها با مجلات ادبی ایران ازجمله «فردوسی»، «جهان نو»، «خوشه»، «آدینه» و «دنیای سخن» همکاری کرد و برای مدت کوتاهی هم سردبیر مجله «دنیای سخن» بود. از او تا به حال دهها کتاب تأثیرگذار و پرطرفدار چون «شب ملخ»، «عبید باز میگردد»، «از دل کاغذ»، «تاریخ طنز ادبی ایران»، «پیشگامان نقاشی معاصر ایران»، «نود سال نوآوری در هنر تجسمی ایران» و «روزگار هنرمند ما» در زمینه داستان، شعر، مجموعهداستان کوتاه، رمان، نمایشنامه، فیلمنامه، داستان کودکان، آثار طنز، شناختنامه شاعران و نویسندگان، نوپردازان هنرهای تجسمی و تاریخ تحلیلی زندگی و آثار نقاشان و مجسمهسازان معاصر منتشر شدهاست. مجابی بارها از سوی مجامع اروپایی و آمریکایی برای سخنرانی درباره هنر و ادبیات ایران دعوت شده است و یکی از نمایندگان شاخص ادبیات معاصر ایران محسوب میشود.
