توسط : “حسین طائب”، رئیس سازمان بسیج با اشاره به رویکرد جمهوری اسلامی در قبال مذاکرات گفت: ایران مذاکره میکند، اما مرعوب نمیشود. گفتوگو میکند، اما از اصول خود عبور نمیکند. این موضع، موضع یک دولت یا جریان سیاسی نیست بلکه خواست ملتی است که بهای استقلال خود را با خون بهترین فرزندانش پرداخته است
گروه سیاسی: مذاکره برای ایران، آنگونه که حجتالاسلام حسین طائب، رئیس سازمان بسیج مستضعفین، ترسیم میکند، نه بهمعنای عقبنشینی است و نه پذیرفتن شروط طرف مقابل. او از موضعی سخن میگوید که در آن گفتوگو میتواند، ادامه پیدا کند اما اصول و حقوق کشور قرار نیست، پای میز مذاکره کنار گذاشته شود. بر همین اساس طائب تأکید میکند: «ایران مذاکره میکند اما مرعوب نمیشود؛ گفتوگو میکند اما از اصول خود عبور نمیکند». او این رویکرد را فراتر از تصمیم یک دولت یا جریان سیاسی دانسته و میگوید: «این موضع، موضع یک دولت یا جریان سیاسی نیست بلکه خواست ملتی است که بهای استقلال خود را با خون بهترین فرزندانش پرداخته است». رئیس سازمان بسیج مستضعفین در ادامه، معیار پذیرش مذاکره را نیز روشن کرده و با بیان اینکه «آنچه به مذاکره معنا میدهد، نتیجه آن است»، تأکید میکند: «مذاکرهای که به تثبیت حقوق ملت ایران، تضمین حقوق جبهه مقاومت و حفظ عزت و منافع کشور منجر شود، قابلقبول است؛ اما مذاکرهای که بهمعنای چشمپوشی از حقوق ملت یا پذیرش زیادهخواهی دشمن باشد هیچ جایگاهی در سیاست ایران ندارد».
عیار مذاکره، نتیجه آن است
حجتالاسلام حسین طائب، رئیس سازمان بسیج مستضعفین، در جمع خانواده شهدای جنگ تحمیلی سوم در توضیح رویکرد جمهوری اسلامی ایران در قبال مذاکره گفت: «دشمن امروز به آتشبس پناه آورده و بار دیگر مسیر مذاکره را دنبال میکند اما ایران، مذاکره را نه از سر نیاز بلکه بر اساس منافع و حقوق ملت میپذیرد». این جمله، نقطه آغاز تصویری است که طائب از مذاکره ترسیم میکند؛ مذاکره نه بهعنوان نشانه ضعف بلکه بهعنوان ابزاری برای پیگیری منافع ملی. در این چارچوب، رئیس سازمان بسیج مستضعفین افزود: «مذاکره ذاتاً نه خوب است و نه بد بلکه آنچه به مذاکره معنا میدهد، نتیجه آن است» و تصریح کرد: «مذاکرهای که به تثبیت حقوق ملت ایران، تضمین حقوق جبهه مقاومت و حفظ عزت و منافع کشور منجر شود، قابل قبول است؛ اما مذاکرهای که بهمعنای چشمپوشی از حقوق ملت یا پذیرش زیادهخواهی دشمن باشد هیچ جایگاهی در سیاست ایران ندارد». طائب در ادامه با تأکید بر روشن بودن موضع جمهوری اسلامی ایران گفت: «مذاکره برای گرفتن حق ملت است، نه واگذار کردن آن». او خاطرنشان کرد: «ملت ایران همانگونه که در میدان و خیابان ایستادگی کرده است پشت میز مذاکره نیز با همان منطق مقاومت حاضر خواهد شد».
مذاکره زیر سایه تجربه بدعهدی
طائب در ادامه با اشاره به بدعهدیهای طرف مقابل اظهار کرد: «دشمن به تعهدات خود عمل نکرد؛ قرار بود منابع مالی ایران پرداخت شود اما چنین اتفاقی نیفتاد. همچنین قرار بود، مدیریت ایران در تنگه هرمز به رسمیت شناخته شود اما این موضوع نیز پذیرفته نشد». روایت او از گذشته در حقیقت مبنای نگاه به آینده است. اگر توافقی شکل بگیرد آنچه اهمیت دارد، میزان اجرای آنهاست. اگر طرف مقابل از تعهدات خود عقبنشینی کند، طبیعی است که اعتماد سیاسی نیز نمیتواند تنها بر پایه وعدهها بازسازی شود. بر همین اساس، او افزود: «قرار بود تهدیدها متوقف شود اما تهدیدات همچنان ادامه پیدا کرد و این بدعهدیها برای ملت ایران ناشناخته نیست». رئیس سازمان بسیج مستضعفین تصریح کرد: «مردم ایران بارها وعدههای دشمن را شنیده و نتیجه آن را دیدهاند؛ از همینرو جمهوری اسلامی ایران نه براساس وعده بلکه بر مبنای اقدام واقعی طرف مقابل تصمیم خواهد گرفت».
به این ترتیب، از نگاه او، مذاکره آینده نمیتواند صرفاً با ادبیات وعده و تعهد پیش برود. هر تعهد باید در میدان عمل سنجیده شود و هر توافق نیز باید بتواند، نتیجهای ملموس برای حقوق و منافع ایران به همراه داشته باشد. در همین رابطه طائب تأکید کرد: «هر تعهدی باید اجرا شود و هر توافقی نیز باید در عمل به تأمین حقوق ملت ایران منجر شود». او همچنین خاطرنشان کرد: «دشمن نمیتواند همزمان تعهدات خود را نادیده بگیرد، تهدید کند و انتظار داشته باشد، ایران از حقوق خود دست بکشد».
در نتیجه، مسئله فقط بازگشت به مذاکره نیست؛ مسئله این است که ایران با چه محاسبهای وارد آن خواهد شد و چه چیزی را حاضر است، بپذیرد یا نپذیرد. سخنان طائب تلاش میکند، پاسخ این پرسش را در یک خط روشن خلاصه کند: گفتوگو ممکن است اما عقبنشینی از اصول نه.
از اصول عبور نمیکنیم
حجتالاسلام طائب در ادامه با تأکید بر مواضع جمهوری اسلامی ایران در قبال مذاکره گفت: «ملت ایران نه تهدید را میپذیرد، نه تحمیل را و نه مذاکرهای که نتیجه آن تضعیف حقوق کشور باشد» سپس گزارهای را مطرح کرد که میتوان آن را خلاصه نگاه او به مذاکره دانست: «ایران مذاکره میکند اما مرعوب نمیشود؛ گفتوگو میکند اما از اصول خود عبور نمیکند. این موضع، موضع یک دولت یا جریان سیاسی نیست بلکه خواست ملتی است که بهای استقلال خود را با خون بهترین فرزندانش پرداخته است».
رئیس سازمان بسیج مستضعفین در ادامه اظهار کرد: «قدرت جمهوری اسلامی ایران از پیوند سه عنصر خون شهدا، رهبری هوشمندانه و اراده ملتی که تسلیم نمیشود، شکل گرفته است». طائب همچنین با تأکید بر اینکه پرچم مقاومت بر زمین نخواهد ماند، تصریح کرد: «به پشتوانه همین قدرت، معادلات منطقه و جهان تغییر کرده و هیچ ابرقدرتی نمیتواند، اراده خود را بر ملت ایران تحمیل کند».
به این ترتیب در روایت ارائه شده از سوی رئیس سازمان بسیج مستضعفین، مسئله اصلی دیگر این نیست که ایران مذاکره خواهد کرد یا نه؛ مسئله این است که اگر مذاکرهای شکل بگیرد با چه منطق و چه خطوطی پیش خواهد رفت. پاسخ او هم روشن است: مذاکره و حتی توافق نیز ممکن است؛ اما هیچکدام نباید بهمعنای چشمپوشی از حقوق ملت ایران یا پذیرش زیادهخواهی طرف مقابل باشد. ایران، در این تصویر، پشت میز مینشیند؛ اما قرار نیست، میز مذاکره جای میدان مطالبه حقوق را بگیرد. گفتوگو آغاز میشود اما اصل ماجرا در پایان آن سنجیده خواهد شد؛ جایی که باید مشخص شود چه حقی تثبیت شده، چه تعهدی اجرا شده و چه چیزی برای منافع ایران بهدست آمده است.
