“عبدالکریم سروش” که در یکسال اخیر، ضمن نقد تند سلطنتطلبان، به دفاع تمامقد از ایران و مدافعان وطن پرداخته، در جدیدترین سخنرانی خود، امکان جمع اسلام و لیبرالیسم را ممتنع دانسته است. به همین بهانه به آراء و افکار او پرداختهایم

عبدالکریم سروش در یک سال اخیر تمامقد به دفاع از ایران و مدافعان پرداخته و بهتازگی در یک سخنرانی، امکان جمع اسلام و لیبرالیسم را ممتنع دانسته است. به این بهانه به بررسی ریشههای این نظر او پرداختهایم و اینکه آیا این نظر را باید تجدیدنظرطلبی سروش نسبت به افکار گذشتهاش دانست یا نه؟
سروش جدید: عرصۀ عمومی ایران در سالهای اخیر و بهویژه بعد از جنگ ۱۲روزه و ۴۰روزه رژیم صهیونیستی و آمریکا علیه ایران، با چهرهای تازه از عبدالکریم سروش آشنا شده است. مواضع سروش در یک سال اخیر، نشان داده که او وقتی پای تهدید تمامیت ارضی و موجودیت ایران در میان باشد، در دفاع از ایران، کوچکترین تزلزل و تذبذبی نخواهد داشت. بهرغم همه جفاها و نامرادیهایی که دیده، تمامقد در کنار مدافعان و سربازان وطن قرار گرفت و در سخنرانیها و سرودههایش با تجلیل از رشادت و شهامت شهدای یک سال اخیر، به روشنفکران و فعالان سیاسی تاخت که با دشمنان ایران همراه شدهاند. پس از حمله رژیم صهیونیستی به ایران در بامداد ۲۲ خرداد ۱۴۰۴ سروش در واکنش به حملۀ رژیم صهیونیستی به ایران در صفحۀ شخصی خود نوشت: «شرم بر کسانی باد که این روزها بهعنوان ایرانی، از تجاوز و تهاجم به وطن ابراز خوشحالی و شادمانی میکنند. اشرار جنایتکار امروز کمر به حذف ایران بستهاند اما میبینیم گروهی مزدورصفت که به ظاهر ایرانیاند اما در باطن اسرائیلیاند و بیگانهپرست شدهاند! دشمن بزرگ مردم ایران را تشویق میکنند. تجاوز، جنایت و نسلکشی اسرائیل در ایران را محکوم میکنیم. رئیسجمهور آمریکا، ریاکارانه تزویر میکند و از قصابان غزه حمایت میکند». و پس از حملات ۹ اسفند ۱۴۰۴، با تجلیل از مقاومت و رشادت دلیرانه نیروهای نظامی گفت: «تنها چیزی که حقیقتاً به ما خرمی میبخشد، دلیری سربازان و مدافعان مسلح کشور ماست که بر دست و بازوی آنها باید بوسه زد، کسانی که جانشان را بر کف دست نهادهاند، از این ملک و ملت دفاع میکنند و باکی ندارند و بلکه باک و بیم در دل دشمنان افکندهاند. آنها جهانیان را به حیرت افکندهاند که چگونه این مقاومت و این استقامت، صورت میگیرد و کدام اندیشه، کدام غیرت و کدام آئین است که چنین به آنها شجاعت میبخشد.
