توسط : محدودیت در تأمین دارو و واکسن، پیشگیری از بیماریها را به یکی از نگرانیهای جدی پائیز امسال تبدیل کرده است
بهقلم؛ فرزانه ترکان؛ عضو شورای مرکزی و معاون فرهنگی دبیرکل حزب کارگزاران سازندگی ایران
تحریمها و اثرات آن بر زندگی مردم، موضوع تازهای نیست اما آنچه در ماههای اخیر اهمیت بیشتری پیدا کرده، فراتر از تهدیدهای اقتصادی و کاهش قدرت خرید مردم و تأثیر آن بر معاش آنهاست. بهویژه در ماههای اخیر به دلیل وجود محاصره اقتصادی و محدودیتهای بسیار سنگین برای خرید و تأمین دارو همچنین مواد اولیه مورد نیاز شرکتهای دارویی با یک بحران جدی در حوزه سلامت مردم و در واقع بههم خوردن برنامهریزی برای پیشگیری از بیماریها مواجه هستیم.
وزارت بهداشت رسماً وظیفه اصلی خود را ارتقای سلامت مردم و در درجه نخست، پیشگیری از بیماریها قرار داده و پس از آن بحث درمان مطرح میشود. با وجود تمام پیگیریهایی که طی دو ماه اخیر از سوی وزارت بهداشت و معاونت غذا و داروی این وزارتخانه انجام شده این مجموعه موفق به ورود و تأمین واکسنهایی که با توجه به شرایط فصلی اکنون نیاز مبرمی به آنها وجود دارد، نشده است.
اگرچه اعلام شده که واکسنها در نهایت تأمین و وارد کشور خواهند شد اما حداقل در شرایط فعلی، تأمین واکسن از سوی کشورهای اروپایی عملاً غیرممکن شده است. این موضوع برای سلامت عمومی بهخصوص در مورد افرادی که با ضعف سیستم ایمنی مواجه هستند و بیماران خاص، مسئلهای جدی است. این گروهها نیاز دارند که در ابتدای فصل پائیز و پیش از آنکه بیماریها به مرحله اپیدمی برسند، در برابر بیماریهایی مانند آنفلوآنزا و حتی سویههای جدید کرونا که اکنون در جامعه شیوع پیدا کردهاند، ایمن شوند؛ اما متأسفانه امکان فراهم کردن این شرایط به موقع فراهم نشده است.
این وضعیت مؤید همان مسئلهای است که از ماههای قبل درباره آن هشدار داده میشد؛ اینکه تحریمها و محاصره اقتصادی بهتدریج آثار خود را بر وجوه اصلی زندگی مردم و از جمله حوزه سلامت نشان خواهند داد. با وجود شعارهایی که کشورهای غربی درباره مستثنا بودن دارو از تحریمها و تأمین دارو برای حفظ سلامت مردم ایران مطرح میکردند، متأسفانه این موضوع در ماههای اخیر عملاً محقق نشده است.
شرکتهای داروسازی با محدودیتهای شدید در زمینه ورود مواد اولیه دارویی مواجه هستند و بسیاری از داروها حتی در مرحله تولید نیز متوقف شدهاند. بنابراین به نظر میرسد پائیز امسال با بحران بسیار بزرگی در زمینه تأمین دارو همچنین واکسن مواجه باشیم.
در چنین شرایطی حتی استفاده از راههای فرعی برای تأمین دارو و واکسن نیز با دشواریهای جدی روبهرو خواهد بود. با توجه به محدودیتهای موجود بهنظر نمیرسد، بتوان بهسادگی از مسیرهای غیرمستقیم برای جبران این کمبودها استفاده کرد. به همین دلیل ضروری است که با اصلاح وضعیت و در هر حال با تغییر و اصلاح سیاستهای وزارت امور خارجه و سیاست خارجی، زمینه ورود مواد اولیه دارو و واکسنها به کشور فراهم شود.
البته در درجه اول، این موضوع مستلزم انجام رایزنیهای جدی در خارج از کشور است. تأمین دارو و واکسن تنها یک مسئله تجاری یا اقتصادی نیست بلکه مستقیماً با سلامت مردم ارتباط دارد و محدودیت در دسترسی به آن میتواند، برنامهریزی برای پیشگیری از بیماریها را با اختلال جدی مواجه کند. از اینرو رایزنی برای فراهم کردن امکان ورود مواد اولیه دارویی و واکسن، بهویژه در آستانه فصل پائیز و افزایش بیماریهای تنفسی، اهمیت بیشتری پیدا میکند.
